Biz elleri nasırlı iki kardaştık
Okaliptus ağaçlarının gövdesi bize yastık olurdu
Dalları yorgan
Sabahin çiğ soğuğunda durmak bilmeyen babanın peşinde
Yüzüne su vurmaya korkan iki kardaştık biz
Yorgunluk uyanana kadardı, iş bizden korkardı bitecek diye
Dalyan gibi baba elleri demir
Aşağı kalır mı oğulları ağzından çıkan başim üstüne emir
Yoktu yokluktu
Sırt sırta verirdik güneşin gölgesi olmayan sıcağında
Beş on kuruş bizden olurdu sofraya
Beş on kuruş....
Çektik artık ne olursa, bol bol çile
Deyyüzler derdi arada bize ne güzel küfürmüş meğer
Ya kardaş ne yaman bir çelişki değil mi
Yoklukta yan yanayız ve tamız
Varlıkta uzaktayız ve çok azız
Biz hep varız gidenler niye gittiler
Kalanlar niye yarım kaldılar. G. Özcvs
©gözcvs
G