Kardeşim...
En güzel gülen oğlun; en güzel çocuğumu, en paslı tüfeğiyle vurdu.
Kardeşim...
En iyi bildiğin ;en mahsum dedemi, en yağlı urganıyla boğdu.
Kardeşim...
En dayanılmaz tasan , en vazgeçilmez hakkım oldu.
Kardeşim...
En son doğan çocuğun; en yaşlı çocuğuma, güzelliği, insanlığı behşeder oldu.
Kardeşim...
En yağmacı halin;tekbirden seçilmez olup, en akıllılarıma hutbe okuttu.
Kardeşim...
Dayanamıyorum, çok olmaya başladı bu.
Çünkü!
Çünkü en adi ölümün, en hain tuzağın ismi, dönüp dolaşıp yine kardeşlik oldu.
©s.tunç
S