Karınca karası hayattan!..
Dikenli nefesler ile yırtılırken, maişetin yorğun bedeni!...
Hayalerden de arda kalanlardan!..
Yamarız biz emekçiler!..
Yarınların sökük neşesini!....
Hercü mercü, karınca yuvası
düşüncelerin,
dizi çıkmazlarda kanarken !...
Var, ıssız tren istasyonunda
Düşünmüşlüğüm seni!..
Karınca kararınca dualarımla!... Nurlandırdım ayrık otları ile nasırlanan elleri!.
Bir lahzalık pişman olsa nefs!..
Tövbe kapısından boyun bükürek geçse!..
Geçmişi bir çırpıda silse, temizleye bilse keşke pişmanlıkla tanışmış yılgın gözyaşları!...
Her günah silinse gitse unutkanlık diyarında!.
Serin bir havada derin ahla çekilen dumanlı nefeste
Duyar ve görürsem seni yine o mistik şekilde!.
Saplanır mı?
Bilmem!..
O, serkeş fikirlerin keskin kılıçları
Yanık acısı hissettirirmi yine gece !.
.Soğukta çatlamış kuru tenime
Bir ayağım yarin acı sözlerinin yârında
Öteki ha düştüm düşeceğim boşluğa
Döndüm ve baktım
Peygamberlerden kalma mirasa!..
Evtad dedi onun adı ilim
Membağımın kaynağını onda bildim!.
Elimin kiri mürekkep
Dilin süsü kelam oldu!..
Oldu
Kırılgan narin kalplerin
Merhemetsiz vicdansız katili!...
Yine o belağatlı
Sihirli sözcükler
©balabann
B