Uyandım.
Hemen gözlerimi açamıyorum ben
Ama olsun tavana bakarken farkindaliğım kendine
geldi ve uyandım.
Pijamamı çıkarıtacaktım, dedim bosver.
Ceketimi giydim.
Çıkarmamıştım da zaten öyle uyumuşum,
bir kolum çıkmış geri giydim.
Patavatsız olabilirim.
Neyse.
Baş ucumda duran 4 karelik mezar diye adlandırdığım bir resim var.
Benim için ölü olan.
Ceketimi ilikledim aldım karşıma konuştum.
Nerden nereye. dedim
Öldün ulan dedim. Bağırarak.
Sabah olduğu için sesim tok çıkıyordu, birazda acıdı.
Değdimi lan, ittin beni iti iter gibi.
İnsanlık değildi yaptığın dedim.
Cevap vermiyordu bana ben bağırdıkça.
Halbuki bir parşomen kağıdıydı, bir a-dört kağıdından oluşan bir eserdi.
Öyle değil işte.
Resimde bile bana bakmıyordu.
Dalga geçer gibi gülüyordu resmen.
Sorduğum soruların hepsine ayrı ayrı cevaplar geliyordu tek bir gülüşünde.
Çok mantıksız.
Ama öyle.
Günlük dozumu aldım,
ceketimin düğmelerini açtım. Yavaş açtım uykuluyum diye.
Çıkardım ama busefer. Ceketi, kenara bırakabildim.
Yastığa geri süzüldüm.
Hemen uyudum zaten ama sonra birşey oldu.
Rüya imiş.
Uyandım..
©uçlukalem
U