"Kar taneleri ne kadar hoş değil mi?" diye sordu gökyüzünü hayranlıkla seyrederken. "Beyaz, onları saf ve çok zarif gösteriyor."
"Evet, çok hoşlar." dedim kafamı ona doğru çevirirken. Hâlâ kafasını kaldırmış, gökyüzünü seyrediyordu. Az sonra, kafasını hafifçe yere doğru eğdi ve sağ elini havaya kaldırdı. Kaldırmasıyla beraber eline hemen bir kar tanesi düştü. "Şekilleri benzersiz." dedi gözlerini kar tanesinden alamazken. "Hemen eriyip yok olmaları çok üzücü.." diye ekledi hemen ardından. Sanırım, eline düşen kar tanesi çabucak erimişti. "Yine de dünyada bir süreliğine var oldular değil mi?" dedim ben de kafamı gökyüzüne doğru kaldırırken. Kısa bir süre durdu. "Evet, öyle.." diye mırıldandı usulca gülümserken.
©shookookie
©kristal_ay
M