Sanki karlar sarmış her yanımı.
Yağmış, yağmış, yağmış.
Sonra gök kükremiş,
Bulutlar ağlamış.
Islak saçlarımla sesleniyorum,
Bağır, bağır, bağırıyorum:
Var mıydın ki yok oluyorsun?
Hani evim, bahçem, kedim?
Nerdesiniz?
Memleketim, nerdesin?
Senden uzakta olmam da sayılıyor mu?
Yoksa engel mi senin vatandaşın olmaya?
Havanı, ayazını, sıcağını özledim.
Karını, rüzgârını, baharını özledim.
Yağmur ol yağ üzerime,
Rüzgâr ol, değ bedenime.
Memleket kokulu parfümüm ol,
Sin üzerime.
Memleketim; adım, soyadım, benliğim,
Hepsi senin, hepsi sensin.
Ben de senim.
Ne kadar uzaklaşsam da içimdesin,
İçimdensin.
©feyziye
F