A

Karmakarışık...

Bu günlerde kendimi hic bir yere ait hissetmiyorum..
Cünkü ait degilim..
Ne Gittiğim yere.. ne geldigim yere..
İçimde dolmayan koca bosluk..
Nedendir bu acı bilemiyorum..
Keskelerim var Bi sürü. .
Sadece cok canım yanıyor hic yanmadıgı kadar..
En rahat ettigiin yerde en yabancı olmak insanı bitiren sey oluveriyor.. İcini paramparça eden.. Nereye gitsem ki diyosun ben nerede olmalıyım ben kendimi en cok nerede mutlu hissedeceğim??..
Nedir bu inatlasmanın.. Rekabetin.. Bu agresifligin bu kinin sebebi insan kanından olduguna neden bu sekilde hisseder.. Ah ah cocuklugum desem ozledim desem.. En azından buyumemistik hersey toz pembe o kadar güzeldi ki.. Simdi hersey cok yapay, samimiyetsiz, canyakıcı.