Değer verdiğin her şeyin yavaş yavaş ölüşü
Ruhunun bedenini usulca terk edişi
Sessizlik var aklımın kendini kaybedişi
Yorgun düşmüş bir çınar tadında
Diz çöküyor hayallerim hayata karşı
Umut varoluşunu inkar ediyor
Gurur varoşlara saklanmış yine
Kafamın içinde biraz ben kalmış mı diye kurcalıyorum
Ufak bir parça ruhumdan istediğim
Fazlası yok gözlerimde
Tüm zayıflığımı dökmüş hayat gözler önüne
Belki erkenden bağışıklık kazanmak
Daha iyi gelecek umutsuz kalbime
Yüreğini koltuk altına alıp
Bavulları toplayıp gidiyor yine
Karmaşası dizelere yansımış
Her dize farklı hikayeden parçalar
Ama hiçbiri tam değil
Durmak istemiyorum bu sefer
Hızla koşacağım son trene
Kurgusal hayallerimi
Acımasız gerçeklerin yüzüne vurmak için
Son kez
Ve Korkusuzca
M