İnanmadın ki zaten sevgime,
Vazgeçilmez değilmişim bir de,
Tanıyamadığım bir insanı,
Detaylıca nasıl yazardım ki?
Karşılıksız seven bendim,
Eğer karşılıksız sevmeseydim;
Niye sevmedin derdim.
Aynı senin gibi.
Üstelik beddualarına da maruz kaldım,
Boşuna yorma dilini dediğin gibi;
Ben ben zaten sevilmeyen bir yalnızım,
Senin açından bakmaya çalışıyorum,
Neden “boş" dediğini anlayamıyorum.
Daha çok yolum varken;
Tutamayacağım sözleri vermek istemedim.
İşte buydu en temel neden,
Yoksa kavuşamayacağım birini sevmezdim.
Ne kadar anlatsam da anlamıyorsun,
Yalnız bir insan olan beni dışlıyorsun.
Hala sevmedin diyorsan eğer;
Bütün kötü laflarının hedefinde olmama rağmen,
Hala sevginin sevgimden üstün olduğunu düşünüyorsan,
Artık söyleyecek bir sözüm kalmadı demektir.
Söylediğin tüm kötü lafların,
Pervane gibi dönüyor etrafımda,
Kendimden nefret etmemi sağlıyor,
Ve söylediğin gibi karanlık dünyamı,
Eskisinden daha da karartıyor.
O sözlerini unutamıyorum,
Ne kadar tutkulu olursam olayım,
Etkisinden çıkamıyorum!
Sevdiğin kişiden duyarsan;
Sen de anlarsın gelince zaman!
Ve demiştin;
“Hesabını vereceksin"
Neyin hesabı bu sessizce sevmemin mi?
Gel de al hesabını, öyleyse kes bitsin!
Sevgimi gösterememin sebeplerini açıkladım,
Daha da yoksa en ufak bir itimâdın
Bana inanmayan biriyle düşsel olarak bile,
Yol alsam ne olur ki!
Tüm söylediklerini izah edeceksen gel,
Bir lahza olsa bile,
Korkma!zorlamam yok...
Artık;
Yeter ki iftira atma,
Yeter ki sevgimi kanatma!
©şiiryazan.
Ş