öyle yorgunum ki...
zihnimdeki kelimeleri
dökmeye mecalim yok satırlara
hiç hoş gelmedin Kasım!
kapatsam kendimi
ne çok isterdim bir düğmem olsa
düşünmesem hiçbir şeyi
çıkamıyorum içinden kaç gündür;
fırtınalar artık son bulsa.
hiç hoş gelmedin Kasım
adında saklı ayrılık, yas, hüzün...
bir yaprak dökümüsün,
kelimeler yetmez anlatmaya beni çok üzdün.
soruyorum tanrı'ya neden?
hangi günahı işledim bilmeden,
yoksa bu günahın bedeli mi?
bu cezayı böyle mi ödemeli?
hiç hoş gelmedin Kasım
söyle neden ben?
ruhum çığlıklar atıyor
en vahşi yaratığa dönmek için
zihnimle ölümüne savaşıyor.
kötü insanlar memleketinde
ne umuyordun sen?
düzgün yaşamak ve hayatta kalmak umutla;
nasıl kendini kandırıp inandırdın bu yalana?
Kasım çek ellerini üzerimden
Zerrin yakıyor canımı
mecalim yok savaşmaya
panzehirini arayıp bulamam bu saatten sonra
gözlerimi kapayıp dalmak istiyorum sessizliğe
uyanmamak istiyorum bir daha asla
yolun başında da değilim, sonunda da
bitsin, belki yıllar sonra bitecek olan şimdi.
elveda!
Salih YANMAZ
©gslhynmz
Z