Bizim mahalleye yeni taşındı
bir kaç ay önce kimseciklere
zararı dokunmazdı herkesler
memnundu ondan meçhul ki
kimdi nereden geldi bilinmez
küçük bir kulübesi var derme
çatma orada yaşıyor ara sıra
yanına kaçardım konuşmaz
adı Mehmet di kimlikte öyle
yazıyordu kitapları vardı ben
anlamazdım özgün halk şiiri
konuşmaz kendince yaşayıp
giderdi kimseyle işi olmazdı
kafasına kasket takar yüreği
kendinden büyük nasıl nasıl
taşıyordu uzaklara dalar hep
içinde bin gizli yara taşır ah!
meğer şair Mehmet zamanla
birini sevmiş ve unutamamış
kalbinde sıcak sevdiği uyurdu
şair adam ceketini yağmura astı
usulca kulak verdi yığın gecelere
gözlerini kısaraktan baktı etrafina
kimse yok çekilmiş herkes köşeye
yürümeye devam etti o şair mehmet
düşüncelerinden kurtulmak istiyor
unutmak istiyordu o kızı kalbinden
söküp atmak unutmak o kadar ah!
kolay mı eli varıpta yapamıyordu
çaresizlik onu dizleri önüne eğilip
çöktürmüştü ağlıyor gözleri dolu
ve yorgun sabahlar geceler onun
yapayalnız bir garip şair mehmet ne
konuşur nede bir çift kelime söyler
düğümlenmiş gibi sanki dili anlam
veremedim oturdum yanına nedir?
bu kadar keyifsiz yapan kimdir?
derin bir nefes çekti offf dedi
sanki karşı ki dağlar mı yıkıldı
koydu elini kalbine ince sızı dır
cebinden paket çıkardı içinden
bir cigara aldı döndü ve dedi ki
usulca ateşin var mı bende var
dedim ustam ağzına götürünce
yaktım bir çakışımda çekti içine
dumanı derin derin gözleri doldu
ağlamaklı gibiydi yeniden bir offf
çekti usulca kalktı yanımdan gitti
öylece bakıyordum arkasından
kafasında kasket vardı ağzında
cigarası elinde bir defter kalem
bir yandan rahat ki koymuyordu
(kalbinin ince noktasında ki sızı sı)
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
Bir garip şair mehmet yaşar
cigarasında dumanı yanar
içli bir off çeker bu karşı ki
dağlar mı? yıkıldı içi kanar
evi derme çatma bir soba
eşlik eder yaşını yağmura
kalbi kendisinden ki büyük
nasıl nasıl taşıyor ve oysa
©cihan..
C