Kasvet içinde saatler akıp giderken,
Bir adımı zor görmeyip dönmez misin?
Keder beni nasıl ağlattığını izlerken,
Sen beni harap ettiğini görmez misin?
Yağmurlara saklandı bu gözyaşları,
Dönecek biliyorum yıkılan umutlar,
Herşey çok zordu oysa İlkbaşları.
Ama çare yoktu, hisler istemeden alıştılar.
Belki kulağına gelir yokluğumun haberi,
Duymak istemezsin belki o an sesleri.
Sen başlattın, sen mahvettin bu kaderi.
Şimdi kendin durdur bu yelleri.
Yanan fotoğraflar da, kalmamış izimiz,
Nedense o boş ellerimizle mahvettik,
Güller bile açardı başlarken o dizimiz.
Şimdi hem seni hem de beni kaybettik.
©ggurkann
G