Umutlarımı bağladığım şu balonlar.
Uçup giderken karanlık diyârlarımdan.
İki damla yaş süzülür, göz pınarlarımdan.
Ağlamak mı çaresizliğe, çare olan.
Ya da mesele bir ben miyim?
Şu kasvetliler ordusunun içinde yer alan.
Fakat biliyorum, göz yaşım bir gün diner.
Umut dolu balonlarım, yeryüzüne iner.
Kasvetli ordunun, öfkesi durulur ve biter.
Geriye bir ben kalırım, bir de aciz bir ten.
©valakad
A