Korkak alıştırma aşkını biraz daha koy
Sanılanın aksine yaşamak ölmekten daha zor
Seni bilemem ama benim umudum azalıyor
Mazimle kavgam henüz bitmeyecek gibi
Yanakların geldi aklıma kıpkırmızıydı ya hani
Parke taşlı o sokak hoyrat bir bakış ve gözler
Elime tutuşturduğun şiirin belirtisi baş gösterdi
Asarsam kendimi biter mi bu kap krizi
Şansa bırakma ikinci bir şans bulamaya bilirsin
Cesaretimi kaybettiğin gündü seni yitirdiğim
Ah Tanrım sanırım yine ben kaybettim...
Korkak alıştırma aşkını dedim sana
Çünkü korktuğum şey ne azlığın ne çokluğun
Korkuyorum çünkü sevmezsem ölürüm
Gülüyorsun çünkü sende en az benim kadarsın
Ne boyun eğer ne inanır nede ulu orta ağlarsın!
Herşey geçip gidiyor da kavgam hiç bitmiyor
Aklıma mukayyet olacağım söz veriyorum
Unutma mezuniyet balosuna beraber gideceğiz
Unuttum sandın değil mi heveslenme derim
Bir şair sözünü tutmalı yada tutmamalı
Tercih senin umurunda olmasını dilerim
Kuş falan da konmasın yoluna o yol senin...
Ş