Ne zamandır yazamadım sana
Kırşehir’de birden geldin aklıma
Bozkır ya hani, bir de Neşet Usta yorulmuş
dinlenir koynunda
Fani işte hayat, berber koltuğunda tanıştık,
selamlaşamadık bir daha
Ne zamandır yazamadım sana, suçluyum biliyorum ama
Tüm hüzünlerim göğsümde, sen de beni anla
Keskin’de bir tren bağırtısı, çatlamış toprak,
bereket nerede hani?
Kesin beni sordun, kulaklarım çınlar
Gökyüzünü gören masum çocuklar, analarıyla sayar
rutubetli dört duvarda günü
Burunlarını silerler kazaklarına
Masumlar bizim gibi
Karaciğerim iflas etmiş, umrumda değil
Dur bi dakika
Yatayım yanına, dokunma bana
Örtsün saçların üstümü, son kez geleyim sana
Sazlar çalsın yanıbaşımda
Ne zamandır yazamadım sana
Toprağı görünce geldin aklıma
Sonsuz bizim sevgimiz, bir daha karşılaşırız nasılsa.
©uğurünver
U