En son çocuklar gibi sevindiğimde sen vardın.
Zaman aktı, mevsimler değişti, emekleyen bebekler bile adım adım yürümeye başladı.
Yokluğunla kaybedişlerimde başladı. Hergün kartopu gibi büyüyen kaybedişler...
Zaman ne tuhaf sevgilim,
mavi gezegen bile artık küs bana.
Bavulumuzu hazırlama zamanı geldi sevgilim,
dar, soğuk iğrenç geliyor artık buralar...
Yeni coğrafyalara, belkide yeni umutlara,
sevmemeye yeminli coğrafyalara..🖋️
19.05.2024 -21.30
©serdenizci
S