Sen beni bir elvedaya sığdırdın.
Ben ise seni kaybetme korkusuyla yaşadım.
Bundan sonra sen uzaktan izle beni.
Hep aklına getir.
Gönlün almadı belki aklın alır.
Gönül kahvemden bir yudum bile almamışken,
40 yıl hatırı kalır diye mi korktun ?
Uzaklardan seni seyreden bir kalp var.
Yana yana kül olan bir gül dalı var.
En uzun yol oldu şimdi içim,
Sevdiğini sinesine sarmayan.
En aşılmaz yollardır sözlerin,
Beni bir cümleye bile sığdıramayan.
Ne demiş şair;
İnsan insanı ya tamamlayamadı,
Ya da tam anlayamadı.
Ve bende şimdi seni bir cümleye sığdırıyorum.
Gülüşümün sebebiydi gülüşün.
Ve şimdi diyorum ki,
Değerin kadar vaktimi al.
Var olda yâr olma.
Eyvallah.
©ikrar
I