Günden güne daha muhtaç
Daha yoksul
Bir o kadar da yalnız kalbim
Rengarenk göklere sahip şehirlerden
Ve insanların hiç bir lisan bilmediklerinden
Sürgün kalbim.
Uzaklaşıyor dostum
Herşey uzaklaşıyor
Uzaklaştıkça flulaşıyor
Siliniyor bir hiç uğruna herşey...
Bir kadın beliriyor o sırada en yüskek tepeleri ardında bu şehrin
Uzun uzun bakıyor
Hiç konuşmuyor
sanki konuşursa korkup kaçacakmışım gibi
Uzun uzun...
Sonra oda siliniyor herşeyle beraber
Bu esrarengiz gecenin pusları ardında
Kayboluyor silüeti
Ve arkamı dönüyorum bu esrarengiz geceye
Ufukların sonbahar kızılı kadar nazlı
Bir kelebeğin sonsuza dek yaşayabileceği
Belki de mutlu olabileceğim bir yere
gidiyorum.
©must4fa
M