Aklım koca bir mezarlıktı, kaybolan herkesi unuttum.
Sevdiğimin her darbesinde ağlayarak yutkundum.
Geçen zaman sonrası üstüne bir de hayallerimi uyuttum.
Ve herkesi düşman olarak aks ettim, yüzümü somurttum.
Bu sorunların bitmesinin çözümü ölüm müydü?
Benim cesetimin yeri, senin göz yaşlarınla beslediğin gölün müydü?
Sadece hatırlandığım gün, keşke gelmeseydim dediğim doğum günüm müydü?
Bana tek borcun bedeli ucuz olan tek sevinmelik özür müydü?
Her şeyi denedim, denemediğim tek şey intihardı.
Onu da sevdiklerim üzülmesin diye yapamıyorum.
Benim açlığım senin sözlerinle gözümü açtığım iftardı.
Ne yaparsam yapayım karamsarlıktan kaçamıyorum.
©alicbolat
A