Nereye koyduğumu bilmediğim umutlarım vardı benim
sade ve temiz olduklarını hatırlıyorum
mavi bir gökyüzündeki beyaz bulutlar gibi
üstüme düşen o çiğ damlasını hatırlıyorum
beni nekadar üşüttüğünü
esen rüzgarların beyaz bulutları savurduğu o günü hiç unutmuyorum
mavi gökyüzünün karardığını
artık hayatın ardına bakmadan yürümek olduğunu anladığımı
ve beni nekadar büyüttüğünü görüyorum
ben bir çocuk olmadığımı biliyorum
o çiğ damlasının son yolculuğuna uğurladığım kış ayında düştüğünü biliyorum
Onun beyazlara sarılmış babam olduğunu görüyorum
nereye koyduğumu bilmediğim umutlarımı hatırlıyorum
giden beyaz bulutlar gibi babamdan ayrıldığım o günü kaybettiğim umutlarıma adıyorum...
©
©çerkez81
R