Nasıl kopabilirim ki yalnız kalacağını bile bile gönlünden?
Ben herşeyi göze alırken, sen anlamadın hiç sözümden.
Şimdi hasrete karışıp gözyaşları damlarken gözümden.
Hatıraların gülüşü kaldırıldı bugün önümden,
İntiharı yaşarken duyuglar, söyle neden korksun ölümden?
Sana adım atmaya bile telaşlıyım, ne beklersin bu kaybolan yönümden?
Dün güneş açarken bugün siyah kar yağdı, bulut bile döndü, ben dönmedim özümden,
Zaten yanmaya gönlü vardı bu hasretin, sende destek aldın közümden,
Belki bundan sonra tek edebildiğim sözüm sen,
Yalnızlığı öğrenir oldum ömürlük sevenden,
Bekleyişi kestim bu birdaha gelmeyen seneden,
Hem ne istedin sensiz uyuduğum bu yalnız kefenden?
Bir hançer olsa sözlerim kalbine saplardım inan en derinden,
Bugün duygular bile çekip gitti o sonbahar tarumarı evinden,
Ve kayboldu her hatıra bu şairin elinden.
Bilmiyorum bunca şeyden sonra, gözümü açabilir miyim yeniden?
©ggurkann
G