Yaşadım hep sükût kuyularının dibinde
Dolanıp durdum yokluk alemlerinde
Ben hiç var olmadım, olamadım...
Yokluğumun zulmetlerinde barındım
Senelerce..
Şikâyet etmek değil maksadım
Ufacık dünyamdan
Gökyüzüne açılmaktı muradım.
Ait olamadım bu dünyaya
Bilemiyorum...
Belki de ayak uyduramadım.
Soyutluğun ardına düştüm her zaman
Maneviyat denizini aradı gönlüm durmadan
Ben yaşayamadım, diğerleri gibi olamadım Çırpınmayı, anlaşılmayı ise çoktan bıraktım İnsanların görmek istedikleri gibi biriyim artık Ruhumun derinliklerine daldım
Kayboldum sonunda
Yolumu bulamadım
Bulma ümidiyle inşallah...
©sükutt
B