Kaybolmuş bir ruh var ortada;kendini kaybetmiş,itilmiş ve bir o kadar da yorgun bir ruh.
Zihnimde ki düşüncelerde saklı bir hüzün gibi,
Kalbimde alevlenen ateş,kül olan duygularım misali,kendini bir boşlukta yitirmiş ruhun kimsesizliği,
Acıtıcıyordu beni, çünkü o ruhun çaresizliği vardı,bitmek bilmeyen bir acı koca bir boşluk kaplıyordu bedenimi...
©ruhumsiir
B