Kendi geçmişimin izlerini taşıyorum
Hala yorgun düşmediğim için tanrı bile şaşkın
Işıltılı hayallerin üstüne tozlu bez attım
Buhran dolu dünyam hepsinden daha ben ve daha gerçek
Geleceğimin tohumlarını kaygı ve kuşku ile besliyorum
Mutluluğun anlamsız çeşmesine taparken insanoğlu
Hayatımda bir parça olumsuzluk her zaman hedefime daha da yakınlaştırıyor
Bana tepeden bakmaya çalışanların
Gözlerinden hızlı çıkıyorum üstlerine
Şayet bu yüzdendir asla bakmıyorum
Altıma aldığım aciz insanlara yüksekten
Ebediyet hayranlığı ölüm unutganlığı parçalıyor değerli hayatların anlamını
Kalbim ait olduğu tarafı seçerken yoruluyor sıklıkla
Bu yüzdendir düşünüyorum ayın sonunda delice içmeyi gece niyet ederken ibadetime
Tanrıya kızgınlığımı sindiremiyorum hala
Ama çoğunun aksine saygım hala kalbimin en derinlerinde arzuluyor
Düşünmekten ve düşlemekten yoruluyorum son zamanlarda
Uyumamı engelleyen kahve kupalarının yerini artık uyanmamı engelleyen ilaç kapsülleri alıyor yavaşça
Hayatı gözledikçe tiksiniyorum insanlardan
İnsanları gözledikçe de hayatımdan
O yüzden hala her güzel güne rağmen
Son durağa gelmesini bekliyorum kısa seyahat kitabımı bitirmek için ebediyette
©mageenkon
M