Bana, elinden tutunca benimle yol alacak, beni anlayacak biraz zaman gerekmekteyken
Herkesleşen bir akıntının koynunda,
Sezilemeyen bir ayrıntının avcunda
Ve his edilemeyen o sızının tam kalbinde kaldım.
Çünkü kalbime saplansaydı o sızı
ben'liğim bir yol bakar,aklımın hakimiyeti bir hal çare bulur ona dayanırdı.
Dedim ya o değil
Ben o sızının tam kalbinde, en canlı damarının içinde akmaktayım.
Şimdi,
Bir el uzanmış sanki ayaklarımdan başlayıp tüm hücrelerimi yerin dibine doğru,
nefesimin kesilip gözlerimin kıpkırmızı olacağı o saate,
durağanlığı ezelden beridir eyleme kinli o gizli öznenin
önüne önüne itip diz çökertmekte.
Buna da bin şükür....
Boğuluyorum.
Çünkü ben ne vakit böyle ansızın benden kaybolsam,
O geçmez sızının tam kalbinde bulunuyor
Fakat bulunamıyorum.
🌙
©
A