Yol uzun, acelem yok
Soğuk asfaltın ayaklarimin altinda ezilişi burkuyor yuregimi
Herkes gibi, onu da incitiyorum
Yol uzun, sigaram yok
Kaybettiklerimi özgür bırakıyorum..
Parmak uçlarıma değen dalları da kırıyorum
Bu varlığımı reddetmeme neden oluyor
istemiyorum
Yol uzun, yanımda kimse yok
Düşünemiyorum
Bir kuş sürüsünü de dağıttım
Böyle bir insan olmak istememiştim
Kırdığım kadar kırgınım
Dağıttığım kadar dağınık
Incittigim kadar acı doluyum..
Görmediniz
Soğuk bakışlarıma aldandınız
Dik duruşuma.
Kaybettiğim her şeyi ve kendimi
Bu uzun yolda
özgür bıraktım..
artık yokum..
©zeppia
Z