Şu an hiç bilinmeyen bir yerdeyim,
Pasifik'te bir ada,
Kimse bilmez buldum kendim,
Attım kendimi sapsarı kumsalına.
Masmavi denizi gözlerimi büyülerken,
Istakoz ve yengeçler cilveleşiyor,
Martılar sessizce uçarken,
Kalbim bir hoş oluyor.
Az sonra yerli insanlar geliyor,
Korkmalımıyım diye düşünürken,
İnsanlığı öğretiyorlar,
Sonra buluyorum kendimi üzülürken.
Ormana dalıyorum mutlu bir şekilde,
Elimde balta yok kesemem uzun sapları,
Huzuru buluyorum böcek sesleriyle,
En son diyorum bu şehirler bizi kandırdı.
Hava da buluttan başka yok bir şey,
Ne bir gaz bulutu ne de bir sis.
Uzakta yerliler yapıyor konsey,
Veda ettim yolcudur Abbas.
ATA kendini bulurdu adada,
Sokmaz kendini şehirci kalıplarına,
Dar gelir boğulur sokaklarında,
Kal gelir duramaz oralarda.
©atasorup
©atayi
R