Başım ellerimde kaç saat bekledim merdiven başında bilmiyorum
Ama yokluğuna alışmak yıllarımı aldı
Küçük bir çocuktu yüreğim ardında ağlarken
Kaç gece karanlıkla savaştım korkak ayaklarımla
Bilmedin hiç....
Zamanla seni unutmaya çalışırken sevmeyi de unutmuşum
Çiçekleri, sevdiğin filmi, yollarını, gözlerini
Tek tek sevmeyi bıraktım
Yerine aksi, donuk, sessiz, sevgisiz biri oldum çıktım
Kendimi içime kapatırken duvarlar ördüm yıkılmayan
Sana çıkan tüm yolları çıkmaza ittim
Anıları gidişinin uğruna infaz ettim
Her biri gözlerimin içine bakarak kurtulmayı hakkettiklerini anlatır gibiydiler
Kalbimde yaşattıklarım artık düşmanımdı affedemezdim
Alışmıştım tek düzen hayatın monotonluğuna
Pınarlarım gün geçtikçe kurumuş çöllerden hayat umarken,
Ben içimdeki seni susturmaya çalışıyordum
Yankılanan sesini umursamadan günü bitirip gece olunca aynı yıldızın altında sohbet ederdim
Sonra sabah sen kayıp olurdun ve ben dünyayı unuturdum
Şimdi karşıma geçmiş herşeyi unutmamı bekliyorsun
Üzgünüm....
Ben barış bayrağını değil yalnızlık bayrağını çektim
©fearlesss
©fearlesss
F