Bir sabah ağladı gökyüzü sessiz,
Savaş geldi, götürdü ne varsa temiz.
Mutluluk kaldı eski bir masalda,
Ölüm dans etti kırık duvarlarda.
Kaybetmek en çok kalbe dokunur,
Bir dost düşerken iç sessizce yanar.
Ağlamak bile bazen yetmez olur,
Çünkü kelimeler suskun kalır.
Silah değil, bakışlar öldürür,
Bir çocuğun gülüşü eksilirse ölünür.
Geriye yalnızca hatıralar kalır,
Bir mezar taşı, bir dua, bir hüzün.
Ama umut, direnir her karanlıkta,
Mutluluk doğar bazen bir çatlakta.
Her gözyaşı bir başka tohum olur,
Yeni hayat için, acılar yoğrulur.
©llnehirr_2
L