Karanlık Gökyüzü hasret yağmurları
kırıklığı ömrümün esaret rüzgarları
terkedilmiş bahtsız Öksüz bir yanım
yok umudun teselli hayalleri yaşama
sevinci düğümlenen herhangi zaman
yalnızlık ne zor şey ölmek gibi sanki
yarınlara hüzün keder ve ben hayata
sönük doğdumda büyümedim çocuğum
bir söze kanan yüreği paramparça bu
ayrılıklarda sonu gelmeyen pişmanlığın
bırakıp giden yağmur altında gözyaşım
bitmeyen hüzünlü şu yel güz baharları
yangın olur dert üstüme yığılınca
çıkılmaz sona bir macera takılınca
harap halim dünden beter Yaşıyorum
ne güler yüzüm kara sevdaya tutuldu
gönlüm halimden yorgun ah bu ömürde
dediğin nedir oysa bir bakmışsın bitti
seneler yılları yıllar ölümü kovalar gibi
dert rüzgarım ansızın gelip kavurunca
C