Hep aynı tünellere çıkıyor
yüreğimin susuzluğu
Bitmiyor bir türlü
Uzayıp giden yolculuklarım
Bir mecburiyetim var sanki
Hüzne ve KEDERE
Ben her mevsim üşüyorum
Hayat ,
Sol yanımdan vurup duruyor habire
Oysa pencerelerim kapalı
Kapılarım örtük ve üstüm yeterince kalın
Neden tutmuyor bu dizlerim sabahları
Sabah yorgunluğu değil salt uyanışlarım
Uyandığım herbir kabus
Bir sonrakine bağlanıyor
Dilim kurumuş , tutulmuşum
Yutkunarak uyandığım herbir umut
Kendi idam boşluğumda sallanıyor
Eylül ' üm ben her kasım ayında
Hem kasım nedir ki
On bir Eylül ün toplamında
Yaprak döküyorum saçlarımdan
Saçlarım ;
Mevsimi olmayan rüzgarlar bahçesi
Yine kurudu dallarım
Yine çekildi damarlarım
Yine söküldü umutlarımın nicesi
Vapurlar yüzüyor güya
Buz tutan kanallarımda
Martılar uçuşuyor
Gece siyahı kanatlarımda
Aynı KEDER yükleri ile yanıyorum
Ve her eylül ün bağrında
Bir umuttur yaşamak diye aldanıyorum
©şiirem
Ş