Akşam karanlığı örtüsünü yeryüzü sofrasına serdi yine
O karanlık ki içimdeki hüznü kor ateşi düşürür
Yanıyor yüreğim dudaklar dillendirdikçe
Sanki kızıl ateş intikamını alırcasına başını kaldırır
Nasıl bir ateş ki yakmadık yer bırakmadı
Her taraf sıcak küllerin dumanı kaplar
Güzellik güzelliğini simsiyah küllere terketti
Tıpkı beni terkettiğin gibi
Mutluluğun yerini gözyaşına bırakması misali
Her yer hüzün,acı,keder ve gözyaşı
Sende ne varsa her şeyi yaktın
Ardında sana gözyaşı döken bir çift göz kaldį
©cihannisa
C