Kederin gölgesi düşer üzerime, yüreğimdeki acı puslu bir sis gibi sarar.
Hüzün bulutları toplanır gökyüzümde, gözlerimdeki yaşlar sessizce akar.
Gönlüm kırık, parçalanmış bir cam gibi, her adımda daha fazla kanar.
Karanlık düşlerle boğuşurum geceleri, kederimle yalnızca baş başa kalırım.
Yıldızlar bile ışık saçmaz artık üzerime, dünya bomboş, içimde yankılanan çığlıkla dolu.
Kederin kol kola girdiği melankoli beni sarar, umutlarım bir bir yerle bir olur, paramparça olur.
Gözlerim arar seni, yüreğim sana hasret, ama uçar gider hayallerim rüzgarla, Keder sarar tüm renkleri, yalnızlığımı boğar, içimdeki acılarla yorgun düşerim karanlığa.
©hasanbey.
H