Güneş bulutların ardında saklı, Gölgeler uzuyor her köşede saklı. Yüreğim ağır, bir yük taşıyor, Sanki her nefes kederden oluşuyor.
Rüzgar uğuldarken ağaçların arasında, Fısıldıyor sanki hüzünlü bir şarkı. Kuşlar susmuş, ötmezler dallarda, Sessizlik çökmüş her yere, sanki bir ağıt gibi.
Anılar canlanır gözümün önünde, Geçmişe dair ne varsa hepsi üzücü. Kayıplar, ayrılıklar, pişmanlıklar, Hepsi birer yük biniyor omuzlarıma.
Kalbim sızlar, gözyaşlarım akar, Acı bir hüzün kaplar tüm benliğimi. Ne yapsam, ne etsem bu kederden kurtulamam, Sanki bir esaret bu, sonsuza dek sürecek gibi.
Ama biliyorum, güneş tekrar doğacak, Bulutlar dağılacak, gökyüzü açılacak. Bu keder de geçecek bir gün elbet, Yerini umut ve sevinç alacak.
O zamana kadar sabredeceğim, Bu zorluğun üstesinden geleceğim. Kederli günler de olsa hayatımda, Mutlu günler de olacak, biliyorum bunu ben.
©hasanbey.
H