KEDERLİ YILLAR
Ağlama sen gül diyorlar hep bana
Acılar son bulmuyorki güleyim
Kahreden çok,yor olan yok bu cana Hasret kalple solmuyormi güleyim
Çile doldu senelerim yıllarım
Çürük çıkar tutunduğum dallarım Derbedere döndü benim hallarım
Kader bana gülmüyorki güleyim.
Sanmaki sen ağlıyorum boş yere
Gönlü boğdum acıya ve kedere
Kim dayanır bu çekilmez kadere
Bir hesaba gelmiyorki gülleyim
Yanar daim yanar kalbim kül olur
Dost sandığım dar günümde el olur Gözümden yaş aka aka sel olur
Biri gelip silmiyorki güleyim
Bir yar serdim aşki ile kahretti
Genç yaşımda hayatımı mahvetti
Sevdim dedi en sonunda terketti
Kullar kadir bilmiyorki güleyim
Dikenim bol koklayacak gülüm yok
Kor gibiyım söndürecek yelim yok Mızrabım var ne yazıkkı telim yuk
Gönül sazım çalmıyorki güleyim.
Temmuzlarda benim yazım kış oldu Garip gönlüm çilelere tuş oldu Umutlarım uçup gitti kuş oldu
Tek tesellim kalmıyorki güleyım.
Davut mert
©davutmert
D