Yalnızlık tohumları ekilmiş hafızamda
Sürekli gidenlere inat bir can soluğu vardı
Günler erirken avucumda
Kaynayan ateştir sancım
bir kedi Gibi sığındığım sırlarımın
hediyesiydi bana
çocukluğum dan kalma
Sevincime hüznüme ortak
Küçük bir çocuk gibi sığınırdım
yamacına korurdu beni!
okşarken sımsıkı ışığı kapalı
uyuyayamadigim gecelerin
ruhunu dinlendirirdi sanki
eski günler den
bir hediye bana sımsıcak patisi ile
miras olmuş
çocukluğum dan kalma
bir düşü hatırlatır
Mavi gözlerinin yansımasında
Hatırası kokar burnuma beyaz narin
anneannemin ördüğü bir kedi bu
çocukluğumun en güzel düş
günlüklerine
yazıldı ismi tatlı bıdık olarak
yadigâr kaldı şimdiler de ise
unutulmuş umutlarıma hala deva
sunar
©ebrulimsi5
E