Ayıp mı etmişiz unuttuksa sesini çünkü
Cadı sanıp da yaktılar kedimi arka bahçemde
Kıyıya vurdun diye de anlatılmazdı ki mutluluk
Koyusundan kahvelerde masaya sızdıysak
Damlayıp da satılık kentlerin çatılarından
Unuttuk da insan hafızası tekrara meyilliydi, hatırladım
Şiirler silinir misal silgiler de silinir varlıktan vasiyetiyle
Üzülmesin ahvalimize düştük diye ilana, kalkarız elbet
Esmiyor zaten dur sende bulutları arala perdelerden
Açık denizde kaybolunur mu gemiler kartonsa yüzersin.
Ceplerin var mı biraz taşımaya onuru zil zurna sarhoşsa
Nasıl olunur şair sabahları kağıt yürüyorken yazılır mı
Ayıp mı ettik unuttuksa sesini çünkü
O kadar kelime tutulur dilin ucunda düşerler kimsesiz
Söyleşir tütünler hararetli defterler doldurur ağıtlar
Hükumetlerin kulakları çınlar uyanır uyanmaz taşeron
Sigortalı işin dirsekleri ceketinin, yorulmuş gün boyu
Tanrı kulak kabartır herhalde arada çocukların yüreğine
Ölüm bundan böyle caziptir oldu olası sözünde durur
Aksamaz işçiler gibi bahane etmez trafiği meleklere
Sizde yaşam kaldı mı ölecek tam vaktinde kapıda
İntihar karası bir sigara yaktı kedim arka bahçemde...
©dertlinedm
D