Kara geceler çöktü yine
yine yalnızlık yine esaret
hüznüm bitmez'mi böyle
gözlerimden yaş kefaret
canım bedenime ağır'dır
taşıyamam kalan gücüm
yok benim hayat aşalık'tır
satar beni yalancı ömrüm
ömrüme göz diken onlar
ihanet edip sever'miş gibi
görünür iki yüzlü sahtekar
bırakıp gidiyorlar işte beni
ne yar severim de olmadı
gülmem aşktan gayri ben
ne umdum sonu hüsrandı
haykırışlarım var geceden
var gidenlerin şu ardından
doğar acı bir tebessüm'üm
düşen bin parça canımdan
cam kırığı umuda yürürüm
doğduğum günden yandım
çilesiz birgün olmadı benim
sustum yıllarca içime atarım
kağıtta ateş misal artık eririm
kara geceler çöktü yine
yine yalnızlık yine esaret
hüznüm yara açar içime
gözlerimden yaş kefaret
©chn
C