Unuttum üstad...
Kimseye güvenmeyeceğimi unuttum..
Yine yarıldı güvenim ikiye
Parčalardan biri saplandı göğsüme
Diğerini saplayamadım güvenimi yitirene
Kıyamadım birini incitmeye,
Ama;
Kıydılar bu naif yüreğe..
Acımadılar üstad..
Git dediler..!
Her hecede gidecek beni gömdüler
Kefenim bile yok üzerim de
Kalkıp gidemedim
Gurursuzca
Belki de sevdalıca
Gitmeyeyim dedim
Git dediler üstad..
Kefenim bile yoktu üstüm de
Öldürdüler..
Unuttum üstad..
Almayacaktım kimseyi gönül hazineme,
Çaldılar güven ve sürûr mücevherlerimi de,
Giderken yarama çarptılar
Aktı kanlar üstad..
Gözlerim de ki yaşla silemedim bile..
Güvendim...
Belki bu sefer olur diye
Acımadı gitti taş kalbiyle..
Mutlu olacakmışım üstad
Başka gönüllerdeyken yâr
Ben yerim de on sayacakmışım
Yüreğim yanıyor üstad
Güvendim delice
Sev dedi
Sevdim gönlümle
Git dedi
Kendim den gittim ben de..
Kefenim bile yoktu üzerim de,
Mutluluk dediler,
Gidin söyleyin güvenimle beslenene
Ben gittim hüznümle yalnızlığın arefesine,
Yarın büyük gün üstad söyle...!
Giyeceğim kefenimi şerefle...
©veraa_
M