Senin gözlerinde bir pencere var.
Perdelerle örtmeye çalışsan da çoğu zaman,
Pencereden dikkatli bakınca,
Yüreğindeki karanlık mahzenin,
Asma kilitli kapısını aralar
Ne zaman o aralığa takılsa gözüm
Turuncu bir kehribar görürüm.
Kehribar ki bütün mahzeni sarmış
Dolaplarından duvarlarına, zemininden tavanına kadar.
Işıl ışıl, berrak bir kehribar
Kehribarın her bir köşesinde başka bir giz var.
Bozulmasın, eskimesin diye
Saklamışsın duyguları, anıları, umutları içine.
Senin gözlerinde bir pencere var
Yüreğindeki kehribar kaplı mahzene çıkar
Hiçbir zaman sonuna kadar açılmayacak olan perdeleri,
İncecik aralandığında bile
İçeriye güneş dolar, kehribar aydınlanır
Bir ezgi duyulur derinden gelen
Cellatım olur önce, sonra canımı bağışlar
Gözlerinde küçük, derin, ürkek bir pencere var.
Ne zaman o pencereden baksam
Benim gözlerim, kehribarda kendimi arar...
©ada3509
A