kelâmım söz almışsa kürsüde
orada meclis sussar, hayat durur.
ne vakit dilim söz aldıysa yerinde
gölgesiz bir ağaç gibi ettiğinde utanır.
kitap okur, söz dinlerim.
mealde oturur, seda keserim.
toprak olur, tohumda demlerim.
nerede bir kelâm varsa yakinen anlarım.
©yasarhoca
Y