Yolunu kaybetmiş bir kelebek
O gece ateşlere uçmuş sürünerek
Her muma sevdalanmış ışığına kanarak
Her parıltıyı dost sanmış inanarak
Sonra sabah olmuş ve doğmuş güneş
Benim gerçek sevgilim demiş kelebek
Bu olsa gerek...
Kanat çırpmış gökyüzüne
Büyük aşkı güneşe uçmuuş uçmuuş
Fakat akşam olmuş ve de güneş batmış.
Aşkı onu kelebek, terketti sanmış.
Ağlamış, üzülmüş
Sonunda dolmuş günü
Gönlünde aşkıyla güneşin, yummuş gözünü
Fakat ne ömrü yetermiş zaten güneşe uçmaya
Ne de güneşin kendisine uçan binlerce kelebekten haberi varmış
Hoş! kavuşsa büyük yanarmış
İşte böyle bir imkansız aşkmış..
I