Şöyle oluyor:
Bazen hiç ummadığın bir anda,yüzünü bile tanımıyorken,
gelip sırtından kıskıvrak yakalayıveriyor kelimeler seni.
Nereden geliyor,
kimden neleri yüklenip geliyor bilmiyorsun!
Bazen sen düşüyorsun peşine onun...
Kanatların da var halbuki senin,
hafifsin de üstelik,
fakat yine de ne yapsan onun gökyüzüne asla yetişemiyorsun.
Sonra da en mahçup haliyle yanına büzülüp,hiçlikle bahis kapatıyor nokta.
Anlıyorsun...
Sen bu kovalamacada soluk soluğa kalmışsın,
yorgunsun belli ediyorsun,
azalmışsın.
Ona belki sen değil ama o sana nefes kadar lazım anlamışsın.
Yazık ki o anlamıyor.
Bir göktaşının teğet geçişindeki bir şefkatle bile değil
İzini dahi bırakmadan,aldırışsız öylece gidiyor.
A