Zahir önceleri biraz çok konuşmuşum.
Dinleyenim biraz az olmuş.
Kelimeler hep konuşmak için yok ya.
Kitaplar, defterler neyime yetmiyor?
Susdukça daha çok muhabbetle doldum.
Okudukça, hatta yazdıkça muhabbet kuşu oldum
Hep yumruk sıkar gibi sıkmak için değil ya kelimeler.
Avuçlarımızı biraz da serbest bırakalım.
Belki yalnızlığa götürür, belki de yalnızlıktan alıp götürür.
Ama muhakkak bir yerlere götürür.
Bildiğim bir yokuşa dayanırım,
Ya da bilmediğim bir düzlüğe giderim.
Belki de iniş vardır önümde.
Yol arkadaşı mı lazım olur?
Zahir kelimelerle arayı seyrek tutmuştum.
Kalem bırakmalı her masaya, her odaya.
Lazım olur, olur elbet.
Kalem tutar kalemime razı olan ellerim.
Bir kaç yazdığım olur hayata dair.
Susar surar okurum.
©seyyah_ruh
S