Çocukluğumuz var bir köşede oturan
Düşlere soyunmuş yine aynı neşesi
Her duruşundan güzel anlam çıkıyor
Kim en iyi hayal kuracak oyunu oynuyor
İyi beceriyor bu işi şu zeki çocuklar
En çok da kendi çocukluğumuz
Çocukluğumuz var ayağa kalkan
Hatırlar mısın o küçük maceraları
Kocaman coşkuyla koşturuyorduk
Zıplıyorduk bir taştan öbürüne
Atılıyorduk bütün saflımızla hayata
Hani bu çocukluk çağı şimdi nerde?
En çok da kendi çocukluğumuz.
M.B.
S