Sonbahar rüzgârları misali sürüklendim
Yüreğim yaralı acılar içindeyim
Sen, yüreği buz tutmuş kadın
Sevgiden, aşkın tadından anlamayan
Kendini bile sevmeyen; kabusum oldun
Sevdasız, aşksız geçen ömrünün
Kendini yok eden ihtirasın içinde
Bir gün kaybolup gideceksin
Ama seni nasıl sevdiğimi anlamayacaksın
Yalvaracaksın bana; her gün, her gece
Belki de kendi günahını bana yüklemek için
Ama, sana inanmıyorum artık, bilesin
Sen sevilmeye bile değmezsin
Çocukça sevgiler, heyacanlar içindeydim
Sana tertemiz, kirlenmemiş olarak geldim
Ama nereden bilebilirdim, lanetli
Taş kalpli, kötü ruhlu biri olacağını
Ben şimdi çok mutluyum sensiz
Sana, bir daha teslim olmayacağım
Seni kendi günahlarınla baş başa bırakıyorum
O kadar kirli günahkarsın ki
Kendini nasıl temizleyeceksin merak etmiyorum
Kirlenmiş ruhun, seni yaptıklarınla boğacak
Keşke gerçeği zamanında görebilseydin
Şimdi seni ben bile kurtaramam, biliyorsun
Şimdi sen kendi günahınla kalacaksın
©eminbarut
E