Bugün güzel bir kahve yaptım,
Kimseyle paylaşmadan içtim.
İlk yudumda bir şey hatırlayacaktım sanki,
Ama vazgeçtim.
Gökyüzü açık,
Bulutlar ağır ağır geçiyor;
Hiçbir yere aceleleri yok,
Belki ben de öyle olmalıyım artık.
Bir masa hayal ettim
İki sandalyesi boş,
Üzerinde bir kitap,
İçinde kimsenin adı geçmiyor.
Kalbim sessizce çarpıyor,
Ama çarpacak bir kapı yok bu defa.
Bazen sadece yaşamak istiyor insan,
Hiçbir anlama bağlanmadan,
Hiçbirini unutmak zorunda kalmadan.
©endnuman
G