Gayret ettim, boşa kürek çektim.
Ne ettiysem hep kendime ettim.
Düzeltemeyecekti, kendimi perişan ettim.
Hayallerim uğruna, ben beni kaybettim.
İçimdeki bitmeyen umut herşeyimi mahfetti.
O bana sevgi ve mutlu bir hayat vaad etti
Oysa ondan istediğim biraz sevgi, ilgi ve şefkatti
Ben savaşmayı, o benden vazgeçmeyi seçti.
Ne varlığım belliydi, ne yokluğum.
Doldurmadı kimse içimdeki sevgi boşluğunu
Ondandır Ruhumun mutsuz sarhoşluğu
Yordu beni bu bekleyiş, yeter koştuğum.
Ruhum acıdan kederden şikâyetçi
Yetti artık benim benden çektiğim yetti
Sevdiklerim de hep bırakıp gitti
Bilemedim bu kadar kötülüğü kim bana etti.
Tam kendimle kalmayı, yalnızlığı kabul ettim
Hep biri geldi kendim gibi zannettim
Seviyor sandım, kendimden feda ettim
Çok verdim kendimden, hep aza tamah ettim.
Sevdiğim için hep kendimden verdim
Severken gayret etmek zor gelmemeliydi
Ya sevmek yanlıştı ya da sevdiklerim
Artık kendimden değil, sevmekten vazgeçtim.
©ezgi1903
E