Diretmişliğime öfkeliyim aslında, sevdaya hürmet etmeyen insanların elinde soldu güzel şiirler.
İnanmışlığıma yükledim suçu, gelmezlere sığınanlara yazılmıştı onca şiir, gelmeyenleriyle öldü şairler.
Delirmişliğime verin, güzeldi bir zamanlar kalemim, yalan gövdelerde yalan aşklara düştüm, dilim küfre sürçer.
Susmuşluğuma saklandım yalanlardan, doğrularımla kazandım yanlızlığımı, alamaz sahte kimseler.
İçimde ağlayan çocuğa acıyışlarım, merhametsizlerin kirli tokadını yedi, tertemiz hayallerine.
Şiirlerime küstüm bir gece, anlamazlara satırlar süsledim yüreğimden dökülen sahih cümlelerle.
Şarkılarada kırgınım aslında, olmadık zamanı bulur kulağıma çarpacak, zehir gibi hüzün ekerler gülüşüme.
Şair yanıma bozuğum bu aralar, hala sevgi tutuyor kaleminde gitmiş birine, satırlarda nefes veriyor ölmüş geçmişe, yıkılmış bir geleceğe.
©halil0770
H