Bugüne kadar başkaları için çok şey olduk
Vakitler sonra birşeyler öğrendik
Kendimi birşeylere adamıştık hep
Birşeylere fedaydık her zaman
Bundan böyle kendimi kendiye adadık
Kendiye kendi kendime feda olduk
Varlığı çekip aradan
Var iken yok
Yok iken var olduk
Artık kendi kendime kendi olduk
Kendimi hep ayrı tutardık insanlardan
Sonra sevmeyi öğrendik
Ama sevmeyi kıymetiyle
Sevmeyi severek öğrendik
Varlığını bildiğimiz ancak hiç karşılaşmadığımızı sandığımız
Fakat içimizde bizden çok biz olan
Ona ondan daha yakın olduğumuz
Bizzat kendimize aşık olduk
Aslında birtek kendi kendim değilmişiz
Herşeymişiz biz
İstediğimiz her an sen yada başka birşeymişiz
Yaradanın kendi kendisiymişiz
Yaradan bizmiş
Biz yaradanmışız...
Gerçek sevgi ne imiş neye imiş bunu öğrendik
Sevginin aşk olmadığını
Ondan çok o olmak olduğunu
Kendi olunca ayrılıkların bitip tekliğin başladığını
Yaradanın herşey olduğunu öğrendik
Benden, senden, serden geçip kendi kendimizle kendi olduk...
Ve yerde duran su birikintisine baktı; karşısında duruyordu kendiydi artık. Selam verdi kendine, aldı selamı kendi...
O su birikintisi büyüdükçe büyüdü. Nihayetinde heryeri sardı herşey oldu. Sonra aşkla bakıp kendine başını göğe kaldırıp herşeye ulaşabilen ancak en yakınındaki insanların bile duyamayacağı bir sesle mırıldandı" Kendiyiz vesselam..."
#YanmışAdam
#YanlışAdam
#ATK
#Khabel0205
B